Na het aansteken begon het te regenen. Mensen begonnen te dansen en te zingen. Er hing een geweldige sfeer.

Na dit gedeelte gingen we naar Café Heffer voor een Pubquiz. Er hing een gezellige sfeer. In teams van 4 man gingen ze de strijd aan voor de prijs: 1 meter bier en chocolade.

Er waren Israëlische toeristen, nationale en internationale studenten en Young Professionals.

Het was echt een chanoeka pubquiz. Ze dachten dat er 1 ronde zou komen, maar er waren er 8.

Elk weer focussend op een ander onderdeel. Muziek, trivia, creativiteit en meer.

Oh, en er was falafel. Want was is nou een Joodse bijeenkomst zonder eten?

The post Chanoeka Pubquiz first appeared on StandWithUs Nederland.

Wie ben je?

Nathan: Ik woon slechts drie maanden (2019) in Israël samen met mijn Israëlische vrouw. Ik ben opgegroeid in Nederland en na een korte tussenstop in New York besloot ik om aliyah te maken. Ik ben momenteel bezig met mijn eerste Ulpan, een taalcursus voor nieuwe Israëliërs. Ik vind het belangrijk Ivriet goed onder de knie te krijgen en ben van plan een tweede Ulpan te volgen waarin ik mijn spreekvaardigheden nog verder ontwikkel.    

John: Ik heb vier jaar geleden samen met mijn vrouw aliyah gemaakt. Ik heb twee kinderen die in Israël wonen en eentje die nog in Nederland woont. Ondertussen heb ik er drie kleinkinderen bij gekregen. Samen met mijn vrouw woon ik in het moderne Modi’ien. Met mijn stichting Ezrat Olim probeer ik Nederlanders in hun aliyah proces te helpen.

Wat is je binding met Israël?

Nathan: Ik voel mij op verschillende manieren verbonden met Israël. Ten eerste ben ik Joods. Al sinds de vernietiging van de Tweede Tempel verlangen Joden terug te keren naar Israël. Nu kan dit weer. Het zette me aan om mijn kans te grijpen en aliyah te maken. Daarnaast wonen veel familie en vrienden in Israël wat al voor een zekere band zorgde. Ik ging regelmatig op vakantie naar Israël en heb een periode yeshiva (Joodse leerschool) gedaan. Dit maakte de transitie naar het leven in Israël een stuk makkelijker.

John Garcia: Ik ben binnen Bnei Akiva Nederland opgegroeid, een Zionistische organisatie. Hierdoor heb ik al van jongs af aan de droom aliyah te maken. Op mijn vijfentwintigste deed ik al een poging maar heb hier uiteindelijk van afgezien. Ik was er nog niet klaar voor en ben na een jaar weer teruggekeerd naar Nederland. De Zionistische band met mijn Joodse identiteit is echter gebleven.

Waarom heb je aliyah gemaakt?

Nathan: Naast mijn sterke binding met het land ben ik ervan overtuigd dat de toekomst van het Joodse volk in Israël is. Als ik denk aan de kinderen die ik nog moet krijgen, wil ik graag dat zij opgroeien in een Joodse samenleving waarin een Joodse opvoeding mogelijk is en gefaciliteerd wordt. Ik wil hierbij ook een ander punt aankaarten; antisemitisme. Ik ben niet weggegaan uit Nederland omdat ik er zelf veel mee te maken kreeg, maar ik merk wel dat in Europa en de Verenigde Staten, waar ik heb gewoond, het antisemitisme toeneemt. 

John: Ondanks mijn mislukte poging aliyah te maken, was het toch zeer duidelijk dat ik naar Israël wilde. Ik ben een orthodoxe Jood en voor ons is het makkelijker om in Israël onze religie te volgen. Wanneer je als religieuze Jood naar een Israëlische Synagoge gaat dan word je snel in een grote orthodoxe gemeenschap opgenomen.

Hoe ervaar je het om aliyah gemaakt te hebben?

Nathan: Ik ervaar mijn aliyah tot nu toe als een zeer positieve ervaring. We wonen in een gezellige buurt en ik voel me thuis in Israël. Ik merk wel dat werk vinden lastig is. Gelukkig heeft mijn vrouw een baan maar in Israël is rondkomen met slechts 1 inkomen niet makkelijk.  Ook de bureaucratie in Israël loopt ten opzichte van Nederland flink achter. Maar dit is ook niet gek voor een land wat pas zeventig jaar bestaat. Israël heeft tijd nodig om te groeien. Het is slechts een kleine prijs om te betalen want ik ben zeer blij aliyah te hebben gemaakt.

John: De eerste maanden na mijn aliyah leken op een lange vakantie. Het integreren ging redelijk makkelijk. Ik denk dat mijn woonplaats Modi’ien hier een grote rol in heeft gespeeld. Modi’ien is namelijk zeer toegankelijk voor nieuwe migranten. Buurtgenoten zijn vriendelijk en helpen je ook als je er in het Ivriet niet helemaal uitkomt. Ook zijn de wachttijden voor allerlei publieke diensten relatief kort, dat is niet altijd even vanzelfsprekend in Israël.  Er waren ook tegenslagen. Na slechts vier maanden ging het bedrijf waar ik voor werkte failliet. Hierdoor moest ik bij een ander bedrijf onderaan de ladder beginnen. Gelukkig heb ik inmiddels een goede baan in Jeruzalem. Het vakantiegevoel in Israël gaat nooit helemaal weg.

Wat is je advies voor Nederlanders die overwegen aliyah te maken?

Nathan: Het allerbelangrijkste is om je goed voor te bereiden. Je moet niet alleen geld sparen maar ook informatie. Praat met zoveel mogelijk mensen en weet wat je te wachten staat. Het is handig om van tevoren je rechten met betrekking tot aliyah te onderzoeken, zo krijg je bijvoorbeeld een gratis ticket naar Israël om aliyah te maken. Het is verder belangrijk om de taal te leren en handig om dit van tevoren al te doen. Zo kan je makkelijker werk vinden. Ten slotte wil ik meegeven dat je goed moet bepalen waar je wilt wonen. Buurten in Israël hebben vaak hun eigen identiteit met voor- en nadelen. Er is voor ieder wat wils.  

John: Het is een open deur maar bereid je goed voor. Doe dit het liefst wanneer je nog in Nederland bent. Je moet namelijk echt zeker weten dat je aliyah wilt maken en Nederland achter je wilt laten. Ook als er tegenslagen zijn moet je achter jouw keuze kunnen blijven staan. Wat verder ook goed helpt is om begeleiding in Israël te zoeken wanneer je aliyah hebt gemaakt. Daarnaast zou ik aanraden ivriet, de taal, te leren. Anders krijg je niet alles mee. Israël biedt veel kansen maar je moet zelf stappen ondernemen om vrienden te maken. Het komt niet vanzelf.  Als iemand serieus overweegt aliyah te maken nodig ik hem of haar een kijkje te nemen op onze website www.ezrat-olim.com. Deze site kan nuttig zijn.

The post Interview met Nathan en John first appeared on StandWithUs Nederland.

Mensen uit heel Europa waren aanwezig. Van IJsland tot Cyprus, Groot-Brittannië tot Roemenië. En zelfs 1 jongen uit Brazilië.

Allemaal kwamen we met hetzelfde doel. Leren hoe we Israël beter kunnen verdedigen. Dat was mooi om te zien. Joods of niet Joods, links of rechts, liberaal of conservatief, religieus of niet-religieus, het maakte niet uit. Iedereen steunt het bestaan van het land Israël.

Ons doel is om de publieke opinie te veranderen door middel van educatie. In de niet-zo-verre toekomst zullen we hiermee aan de slag gaan.

Wat hebben wij geleerd?

FACTS! De anti-Israël kant bedenkt geregeld feiten. In de kleuterklas noemen we dat soort mensen jokkebrokken. Het is dan ook belangrijk om kritisch te kijken (naar zowel de pro- als anti-kant). Accepteer niet alles klakkeloos, maar kijk later nog een keer. Is dat echt zo? Waar komt het vandaan? Wat is de context?

Ben-Dror Yemini, die graag 7 uur had willen spreken, maakte een mooie opmerking. “Ik ben Pro-Israël en Pro-Palestijn. Ik steun Israël en de Palestijnen, omdat ik menselijk ben.”

Pro-Palestijn zijn wil dus niet zeggen dat je anti-Israël bent.

Ook een politicus uit Portugal was aanwezig. Als jonge man was hij zo idealistisch dat hij lid werd van een socialistische partij. Sterker nog, hij was lid van de Maoïstische socialisten. Mao Zetong, de leider van Communistisch China rond de 2^e wereldoorlog, heeft meer mensen gedood dan Stalin. Toen hij dat realiseerde, draaide hij snel om. Hij is nu liberaal en niet links. Hij verdedigt Israël. Niet omdat hij Joods is (dat is hij namelijk niet), maar omdat hij menselijk is. Hij is pro-vrede. Een stem voor Israël is een stem voor vrede.

Er werd ons ook een tip gegeven. Feiten zijn belangrijk. Dat moet men niet vergeten, maar het blijft een conflict met mensen en gevoelens. Elk leven is het waard. Mensen lijden aan beide kanten

Dus wij vragen jullie: “If not (StandWith)Us, then who?”

Elke extra hulp is een stap richting vrede.

The post EJA Bootcamp first appeared on StandWithUs Nederland.

Israël ligt onder vuur. De afgelopen 48 uur zijn honderden raketten op Israël afgevuurd vanuit Gaza. De beschietingen vormen een continue dreiging waar de wereld haar schouders voor ophaalt.

Raketbeschietingen vanuit Gaza. Het klinkt al bijna net zo gewoon als een verkeersopstopping op de A2. Daar kopen tienduizenden Israëlische burgers weinig voor. Verwoeste huizen, getraumatiseerde kinderen, explosies maar vooral de continue angst om geraakt te worden door een raket. De beschietingen zijn een noodsituatie waar Israël zonder internationale steun niet tegen kan optreden. En die steun is er niet.

In woord en tekst is die er wel. De Europese Unie, de Verenigde Staten, en andere landen veroordeelden de raketaanvallen. De Europese Unie zei in een statement dat het afvuren van raketten op burgers volstrekt onacceptabel is en moet stoppen. In dezelfde verklaring werd opgeroepen tot een volledige de-escalatie om Palestijnse en Israëlische burgerlevens te beschermen. Egypte zou al druk bezig zijn met een wapenstilstand te bereiken. En daar blijft het bij. 

Internationale media hebben het over een terugkerend patroon van Palestijnse raketaanvallen en Israëlische vergeldingen. Alsof we naar de zoveelste herhaling van een televisieshow kijken. En wreed genoeg klopt dat ook. Maar hetzelfde kan worden gezegd over de internationale verontwaardiging. Het geweld escaleert, wereldleiders spreken hun afkeer uit, en diplomatieke druk leidt tot een korte wapenstilstand. En vervolgens, niks.

Het echte probleem is de politieke instabiliteit in Gaza. Hamas is officieel de baas maar heeft weinig controle over kleinere groeperingen zoals de Islamitische Jihad, met wie dit conflict begon. Bijna twee weken geleden werden de eerste raketten afgevuurd. Israël droeg de Islamitische Jihad op te stoppen met deze aanval. Toen dat niet gebeurde sloeg Israël terug en doodde de commandant van de strijdgroep Islamitische Jihad, Baha Abu al-Ata. Hamas liet na de Israëlische vergelding weten niet uit te zijn op escalatie terwijl Hamas-aanhangers tijdens de begrafenis van Abu al-Ata opriepen tot wraak. De Islamitische Jihad liet in een eigen reactie weten het idee van een wapenstilstand te verwerpen.

Het Gaza-probleem houdt elke serieuze vredespoging tegen. Dat heeft gevolgen voor alle Palestijnen, ook op de Westelijke Jordaanoever. De Palestijnse autoriteit in Ramallah, geleid door Fatah, praat niet voor Gaza. Elke serieuze vredesonderhandeling wordt daardoor ondermijnd. En al zou Gaza meedoen, de stuurloosheid van het gebied maakt het er niet makkelijker op. Als de internationale gemeenschap echt een einde wil maken aan het geweld dan moet Israël worden ondersteund in het stabiliseren van Gaza. Een nieuwe of in ieder geval betrouwbare onderhandelingspartner hoeft niet beste vrienden te zijn met Israël maar moet wel uit zijn op stabilisering, de heropbouw van Gaza, en re-integratie met de rest van de Palestijnse gebieden. Hamas heeft bewezen dat niet te kunnen.

Over een paar dagen zijn de raketbeschietingen weer voorbij. Gaat iedereen weer over tot de orde van de dag. Maar niet de inwoners van Sderot, Netivot, en al die andere plaatsen in de vuurlinie. Want zij weten dat ze over een paar dagen, weken, of maanden weer de schuilkelders in moeten.

The post Opnieuw raketten op Israël first appeared on StandWithUs Nederland.

SPREKER 1 – Sara Zoabi

Sara Zoabi, een trotse Arabisch-Israëlische Moslim: “Israël is mijn thuis” als mijn liefde voor dit prachtige land verraad is dan ben ik inderdaad een verraadster!

Sarah erkent Israël als het enige land in de regio, waar een ieder zichzelf kan zijn, ondanks achtergrond of religie. Een land waar Joden, Moslims, Christenen en andere minderheden samen leven. Een land waar vrouwen integendeel tot de meeste Arabische landen, gelijke rechten hebben en kunnen studeren. Mohammed Zoabi, Sara’s zoon, nam met gevaar voor eigen leven het op voor Israël toen er drie Israëlische jongers gekidnapt werden. Sara zelf, is ook bedreigt en fysiek aangevallen. Alleen vanwege de liefde die ze draagt voor Israël, een land waar ze zo trots op is. Haar Israël.

Israël, de enige democratische staat in het Midden-Oosten, wordt volgens Sara ook aangevallen door Arabische Knesset leden die misbruik maken van hun positie en de democratie. Terwijl volgens Sara, Israël een hemel is voor Arabieren in de regio.

SPREKER 2 – Riad Hassoun

Riad Hassoun, een Israëlische Druze, heeft vanuit zijn geloof, Yethro als voorvader, de schoonvader van Mozes. Riad verteld ons dat de Druzen in vrede leven met hun gastland, zij hebben vanaf het begin de Joodse staat gesteund. De relatie tussen de Druzen en Joden in Israël is heel sterk. De Druzen zijn vaak vervolgd onder de Arabieren door de Islam, dit dreef ze om een goede vriendschap te sluiten met de Joden nog voordat de Joodse staat werd gesticht. De Druzen dienen dan ook in de IDF en hun nationale vlag gaat altijd gepaard met de Israëlische vlag.(zie foto)

De BDS-beweging schaadt ook de Druzen in Israël en daarom zet Riad zich nu ook in tegen de BDS. Hij wilt de wereld laten zien, dat Israël, één van de meest democratische landen is, verreweg van apartheid. Zijn geliefde land.

“Ik hou van mijn Israël. Mijn hoop is dat we allemaal samen zullen leven in veiligheid en vrede”. Aldus Riad Hassoun.

SPREKER 3 – Shadi Khalloul

Shadi Khalloul, een Christelijke Israëlische Armeniër, verteld ons dat Armeniërs in Israël een sterke band hebben met Joden en het Jodendom en dat ze vele culturele en religieuze overeenkomsten hebben. Zo zijn Armeniërs en Joden allebei minderheden in het Midden-Oosten, die omringd worden door het Islamitische extremisme. Zowel de geschiedenis van de Joden als die van de Armeniërs staan vol met vervolgingen en genociden. Volgens Shadi, zijn de Armeniërs trots op Israël. De enige democratische staat in het Midden-Oosten, licht in het duister, ons Israël.

Wanneer we bij de vraag komen of Israël niet Joodse minderheden goed behandeld? Verteld Shadi ons dat Israël het enige land is in het Midden-Oosten, die de Armeense bevolking officieel erkend heeft als minderheid, waardoor de Armeniërs, gelijke civiele en religieuze rechten hebben. Shadi, is kandidaat in de Yisrael Beitenu partij in de Knesset, het Israëlische parlement. Daarnaast is hij reservist bij de paratroepers in de IDF.

Israël versterkt haar minderheden zelfs door een gesponsord programma van de staat. Daarnaast is Israël het enige land in het Midden-Oosten, waar Christenen vrijheid van religie hebben. Shadi, is trots op de groeiende Christelijke gemeenschap in Israël. Tegelijkertijd verteld Shadi ons ook dat diezelfde gemeenschap, geschaad wordt door de BDS-beweging. “Het verzwakken van Israël, verzwakt ons en daarmee onze veiligheid in het enige land in het Midden-Oosten, waar wij als Christenen veilig kunnen leven. Een sterk Israël, betekent een sterke Christelijke gemeenschap in Israël.” Aldus, Shadi Khalloul.

SPREKER 4 – Ilana Sherrington-Hoffman

Ilana Sherrington-Hoffman van StandWithUs: Mijn naam is Ilana, en net zoals mijn voorgangers ben ik Israëlisch. Ik ben Joods, en mijn volk is 1900 jaar geleden verdreven uit Israël. Enkele Joden bleven achter en hebben er altijd gewoond. Na 1900 jaar keerde mijn volk terug en werd mijn volk herenigd met de Joden die er nog woonde. Mijn familie heeft de Holocaust en de Spaanse Inquisitie meegemaakt. Een ander deel van mijn familie moest schuilen in 1941 in Irak, tijdens de Farhud.

“Ik ben trots op de inclusieve, vrije en democratische samenleving die Israël nu is. Waar ik en mijn voorgangers vrij zijn om ons geloof uit te oefenen. Ik heb van dichtbij de BDS-beweging meegemaakt, toen ik in het leger zat. Ik zag van dichtbij wat er gebeurde, terwijl de media totaal het omgekeerde lieten zien. Wanneer swastika’s worden gebruikt als ‘kritiek’ op Israël, is dit antisemitisme. Wanneer alle Joden verantwoordelijk worden gehouden voor Israël, is dit antisemitisme. Wanneer een karikatuur met een grote haakneus weer als ‘kritiek’ wordt gebruikt, is dit antisemitisme. Israël deligitimiseren en steeds in kwaad daglicht te stellen, wekt altijd geweld op. De Holocaust begon ook ‘alleen’ maar met karikaturen. Israël is niet perfect, het is een levende democratie, met al haar uitdagingen. Als u waarde hecht aan democratie en vrijheid, werk dan samen met ons tegen haat, antisemitisme en racisme. Dank u wel”. Aldus, Ilana Sherrington-Hoffman.

The post Israël: diversiteit op zijn best? first appeared on StandWithUs Nederland.

Het is algemeen beleid dat men op de tempelberg geen vlaggen mag dragen. Geen Israëlische vlaggen en geen Palestijnse vlaggen. Dit om te voorkomen dat de spanning oploopt. Zeker tijdens het vrijdagmiddaggebed en ten tijde van de Ramadan kunnen de spanningen hoog oplopen. Dit probeert de politie te voorkomen.

Het bericht dat door DENK is geplaatst is dus feitelijk onjuist.

The post DENK verspreidt nepnieuws en is uit op effectbejag first appeared on StandWithUs Nederland.